شفقنا- فرجی راد نوشت: «نباید تصور کرد که اگر در مدت زمان ۶۰ روز اگر نتوانستیم به توافق برسیم این ۶۰ روز بر اساس تفاهمنامه قابل تمدید خواهد بود. نه تمدید آن به نفع جمهوری اسلامی ایران نخواهد بود و مذاکرات امکان توقفش تا بعد از انتخابات خواهد بود و بعد از آن چه حزب ترامپ پیروز شود و چه ببازد ایران مجبور است امتیازات بزرگتر و بیشتری را بدهد.»
به گزارش شفقنا عبدالرضا فرجی راد در سرمقاله روزنامه آرمان امروز نوشت: اینکه ونس معاون رییس جمهور آمریکا در صحبت هایی میگوید که آمریکا دو گزینه پیش رو دارد را باید جدی گرفت.
منظور وی با عبارتی ساده تر این است که یا آمریکا با ایران تا ته خط می رود و یا با همین دستاورد کوچکی که بدست آورده که منظورش صدمات وارده به تاسیسات هسته ای ،باز کردن تنگه هرمز و وارد شدن خسارات به زیر ساختهای ایرانی است متوقف میشود.ونس به صورت ضمنی می گوید با همین شرایط فعلی جنگ با ایران پایان یافته است ولی مشکلات ایران باقی میماند.
در گزینه اول مطرح شده معلوم است که وی چه میخواهد، عادی سازی روابط با ایران.
این امتیازاتی که آمریکایی ها در تفاهمنامه ارائه کردند میخواهند بواسطه آن در آخر دستاورد سازی کنند. اگر بتوانند روابط امریکا با ایران را عادی سازی کنند ترامپ میتواند بگوید که دستاورد من از اوباما بیشتر بوده و مخالفین حرف زیادی برای انتقاد از وی نخواهند داشت.
تصور میکنم علت انتخاب ونس برای مذاکره با ایران هم به همین دلیل است.عضوی از کابینه با جایگاهی مهم در بین هواداران حزب جمهوریخواه که بنظر میرسد بردباری و صبوری وی بیشتر از اعضای دیگر کابینه است.
آنچه که ما از ترامپ، روبیو، هگزت، وزیر خزانه داری ،وزیر امنیت داخلی و…در این چند ماه گذشته دیدیم عمدتا تندروی بوده است.
از سوی دیگر، ونس میگوید دیگر نمیجنگیم و اگر در پایان ۶۰ روز به عادی سازی نرسیم تحریمهای ایران پا بر جا میماند و اتفاقی هم برای ما نخواهد افتاد.مطمئن هستیم که ایران با توجه به شرایط اقتصادیش دیگر نه تنگه را خواهد بست و نه به کشورهای عربی حمله میکند ضمن اینکه وضعیت درگیری در لبنان هم کهنه خواهد شد و نیروهای اسراییلی بر منطقه بزرگی که تصرف کردند مسلط خواهند شد .آنچه که برای آمریکا مهم است توافق اسراییل با دولت لبنان است که تا زمانی که حزب الله خلع سلاح نشود چیزی تغییر نمی کند و ممکن است اسراییل با دست باز تری اقدام کند.
بنظر این فاصله های زیاد و اینکه ما به دلایل مختلف مذاکرات اصلی بین جی دی ونس و دکتر قالیباف را به عقب میاندازیم که ممکن است در پایان ۶۰ روز پیشرفتی را در توافق شاهد نباشیم به ضرر ایران است.
ضروری است ما مذاکرات را در فواصل کمتری دنبال کنیم ضمن حفظ میانجیگران قطری و پاکستانی خودمان بیشتر در مذاکرات مستقیم دخیل باشیم و اگر مشکلی هم مثل مشکل محل عبور کشتی ها در تنگه هرمز که این روزها مطرح است بوجود آمد مستقیما در مذاکرات مطرح نماییم و احتمالا وقتی اراده حل و فصل مسائل در دو طرف وجود داشته باشد تا حدی قابل حل است.
مهم این است که هر چه زودتر به گفتگوهای اصلی هسته ای و گفتگوهای اصلی مربوط به رفع تحریمهای اولیه و ثانویه برسیم و قال قضیه را بکنیم.وضعیت فعلی به وضعیت زمان دولت آقای رییسی شباهت دارد.مذاکره کنندگان اصلی چه آقای باقری و چه راب مالی اراده حل و فصل اختلافات را داشتند و تصمیم گیران کشور نیز با توافق موافق بودند ولی مسائل دیگری با کندی و بعضا توقف کار شد و وقتی که ایران اراده کرد بطور جدی کار را تمام کند طرف امریکایی با انتخابات خود روبرو شد و حاضر نبود امتیازاتی را بدهد که در انتخابات علیه خود استفاده گردد.
لذا مذاکره کنندگان فعلی ایرانی باید متوجه این قضیه باشند که اگر خیلی به انتخابات کنگره نزدیک شویم و دموکراتها بخواهند برای ترامپ مساله بسازند که در میدان جنگ و دیپلماسی به ایران باخته است، قطعا همانطوریکه ونس در گزینه دوم خود می گوید به همین مقدار ناچیز راضی می شوند.یعنی تنگه هرمز باز،قیمت نفت پایین،پایان درگیری و سختگیری در تحریمها علیه ایران.
لذا نباید تصور کرد که اگر در مدت زمان ۶۰ روز اگر نتوانستیم به توافق برسیم این ۶۰ روز بر اساس تفاهمنامه قابل تمدید خواهد بود.
نه تمدید آن به نفع جمهوری اسلامی ایران نخواهد بود و مذاکرات امکان توقفش تا بعد از انتخابات خواهد بود و بعد از آن چه حزب ترامپ پیروز شود و چه ببازد ایران مجبور است امتیازات بزرگتر و بیشتری را بدهد.
